Bazen bir yol seçeriz ve o yol bizi sessizce dönüştürür. Her karar, kim olduğumuzu biraz daha şekillendirir. Belki de gerçek bilgelik, bu sessiz dönüşümlerin farkına varabilmektir.
Kimi zaman oturduğumuz yerden yolculuğumuza bakarız. Nerelerden geldiğimizi, hangi yolları yürüyüp hangilerinden vazgeçtiğimizi düşünürüz.
Kimi yollar uzun sürdü, kimileri ise hiç beklemediğimiz kadar kısaydı. Şu an olduğumuz yerden değerlendirdiğimizde kimisi için “iyi ki”, kimisi için de “keşke” diyebiliriz. Bir yolu seçip sonunda istemediğimiz gibi bittiğini görünce maalesef geri dönüp diğer yolu deneyemiyoruz. Çünkü ilk seçtiğimiz yol ve o yolda karşılaştığımız her şey, bizi çoktan farklı birine dönüştürmüş olur. Geri dönüp diğer yolu yürümek, artık eski benliğimizin istediği gibi olmaz. Seçim böyle bir şey; gelişimimizin bir süreci.
İşte bu yüzden, sonuna ulaştığımız her yolun bize kattığı ve bizi iyi ya da kötü nasıl değiştirmiş olduğunu kesemize koyarak yeni bir yol seçmeliyiz. Peki ya bir sonraki yolun ne kadar doğru olup olmadığını nereden ve nasıl bileceğiz? Üzgünüm ama bunu hiçbir zaman net olarak bilemeyeceğiz. Sadece tek bir şey bize doğru yol için ışık tutabilir; o da sezgilerimiz. Önce kalbimizi dinlemeyi gerçekten öğrenebilirsek, en doğru seçimleri ona bırakabiliriz. İnsan olarak, bu zamanda bunu yapmanın epey zor olduğunu biliyorum. Şunu da biliyorum ki yürüdüğümüz zorlu yollarda üzerine bastığımız can kırıklarımızdansa, kalbimize yaklaşmak için attığımız bir adım bizi hayat amacımıza çok daha fazla yakınlaştırır.
Belki de bu hayat yolundaki amaç, insana verilmiş bilgeliği keşfedip ona ulaşabilmektir. Dünyanın varlık sürecinde insanların devamlı olarak sürdürdüğü yaşam döngüsünü anlayabilmektir belki. Belki de zihnimizi duygularımızla dengeleyebilmekten geçiyordur, kim bilir? Hayatta eninde sonunda her şey bir seçimden ibaret. Bir yolu zor olduğunu düşündüğümüz için seçmeyiz belki ama ya sonunda gerçek mutluluğu getirecek yol zorlu olansa? Ya kolay diye düşündüğümüz diğer yollar, aslında yolumuzu uzatmaktan başka bir seçim değilse? O zaman hangisini seçerdik?
Hepimiz birer yolcuyuz ve hepimiz deneyimlerimizden ibaretiz. Öyle olmaya da devam edeceğiz. Yorulmak, vazgeçmek, azmetmek, sabretmek, umut, mutluluk, hüzün… Ve tüm duyguların var olduğu, sonu çok uzak görünen kısacık bir yolda yürümeye devam ediyoruz. Sevgiyle.
